image-placeholder.png
Studio ARBOR

Thijs Van der Linden

Zottegem

Lappenboom, nagel zelf een kledingstuk op de boom. Treurwilg Geitepark
Thijs Van der Linden
Thijs Van der Linden steekt zijn fascinatie voor bomen niet onder stoelen of banken maar erin. Zijn werk valt op door coherentie. Hij drukt respect en zin voor conservatie van bomen uit in verschillende vormen en technieken, van tekening, collage, grafisch werk tot sculptuur met evenveel kunde. Hij behandelt ze als geliefde mensen; accentueert hun grilligheid door ze te confronteren met geometrische vlakken en lijnen of onderdeel te laten worden van een
mensenlichaan. Hij wil ze zo lang mogelijk bewaren, door voor hen een eigen wereld uit herinneringen te creëren. Van minuscuul detail tot monumentaal beeld is alles even consequent fijn uitgewerkt hoewel nooit af. En juist deze groei in zijn project(en) wekt interesse en nieuwsgierigheid naar meer.

In veel gevallen is een boom de levende getuige van wat zich historisch heeft afgespeeld. Aan de Pont du Gard staat een olijfboom die quasi even oud is als het Romeins architecturaal wereldwonder, meer dan de natuurstenen schijnen de olijven de tastbare herinnering aan wat er in al die eeuwen heeft plaatsgevonden, wie er allemaal voorbij gewandeld is.
En in veel Vlaamse dorpen staat een lindeboom centraal, als herdenking aan wereldoorlogen maar even vaak als centrale as waarrond het dagelijkse leven zich voltrok en waar de verbinding tussen dorpsgenoten plaats had. Bomen geven een identiteit aan wat er zich rondom afspeelt, maar voor Van der Linden mogen we de individualiteit van die verschillende bomen evenmin vergeten.


Kunstenaar Thijs Van der Linden bouwt aan een oeuvre waarin de boom de centrale lijn is. Als archivaris is hij enorm
toegewijd aan het documenteren van hoe bomen ons leven meer beïnvloeden dan we er bij stilstaan. En niet zonder
meer benadrukt het resultaat van zijn toewijding de individualiteit van al die natuurlijke creaties. Het is moeilijk om de
positie van Van der Linden te duiden. Door het gebruik van verschillende media om de boom te zijn, lijkt hij op een
sjamanistische manier contact met bomen te leggen of te herstellen. En naast de kunstenaar als archivaris en sjamaan
is de filosoof of fenomenoloog misschien nog het meest aan de orde. Zijn werk is de filosofie van een doorwrocht
fenomenoloog die een levend object als kernvraag heeft uitgekozen. Meer dan Merleau-Ponty of Sartre blijft Van der
Linden alleen aan de boom verknocht. Misschien is het geen toeval dat net het be- en aanschouwen van een boom voor
veel fenomenologische filosofen de belangrijkste leerschool van het zijnde was. ( Bart Marius )