image-255781-let_merlier_aa.w640.jpg

Bougeâtre Didier


WEBSITE











image-254838-lieve_Delaere.w640.jpg
13 De Munt Etalage

Titel: ‘ Brushes’
Afmetingen: rode borstel 35x40x70cm / bruin rode borstel 85x42x40cm / bruine borstel 64x95x62cm
Gewicht: +/- 5 Kilo
Jaar: 2017
Materialen: houtafval
Speciale wensen: gevoelig werk en moet binnenshuis tentoongesteld worden!
Uitleg:
‘Brushes’ is een serie over borstels die de functie hebben om alles weg te vegen wat niet hoort. Opkuisen
wat we vernielen of verplaatsen wat we niet nodig hebben in een hoek.
Deze zoektocht naar het gekende en ongekende van de borstel als model in ons bestaansvorm.
Het gekende van de borstel is materie die gemaakt is door hout en als nutsvoorziening fungeert in het dag
dagelijks leven. Afkomstig en gemaakt in productie bedrijven. ‘HOW IT’S MADE’.
Het ongekende ‘ afkomstig en gemaakt door de pracht en praal van de natuur’ is de zoektocht
in het gekende ‘HOUT’ naar fossiele innerlijke wezens die de misterie bekracht van deze borstels.
De puurheid en schoonheid van een vondst in zijn mishandelende vorm of kleur scannen, ontdekken,
bestuderen en benoemen. ‘Een dode bron om het levende terug te brengen’ en dit uitvergroten in een
hergroei op zijn eigen bestaansvorm, object, levenshulpjes.
‘Brushes’ versterkt de gedachte van het ongekende te vernielen en op te kuisen met het gekende. Een
tweestrijd om deze misterie te behouden. Een bron van herkennning te krijgen en te beschermen in het
ongekende. Een strijd waar mens en natuur steeds in verzeilen. Opbouwende vernieling in levenskansen.



Bougeâtre Didier, alias artistennaam Bougi ( 1979 Kortrijk), is een belgisch beeldend kunstenaar.
Geboren vanuit een creatieve familie werd de passie duidelijk om zich al vroeg te verdiepen in kunst. Begin jaren 90 volgde hij alreeds beeldende kunst in het secundaire met daarna een doorgroei in de Academie voor Schone Kunsten Bijloke te Gent. Bekend met onleesbare titels en de onnuttigheid
van het dag dagelijkse, gevangen in ruimtelijke werken.
Tekeningen, sculpturen, objecten, installaties,... alles is een facinatie, zoektocht naar en verduidelijking en verwijzing van het onbekende. Waarnaar hij zich meer en meer toebracht naar een surrealistisch, realistisch werkrichting van fossiele
houtcaracters. Deze fascinatie voor houtstructuren begon zich te vormen tijdens een tijdelijk werk na de academische studies. Een geloof in een innerlijke ongekende ‘nog steeds ontdekkende wereld’ van de oeroude boom. Een kwetsbaar levend zuurstofrijke nood van de mensheid, vernield, misbruikt
door de mens in onze onbewuste maatschappij MACHT.
Een kunstenaarsverzet in het teken van innerlijke verborgen schoonheid. Een fascinatie, zoektocht naar de bewustmaking van leven met veel vraagtekens. Een klein fossiel
ontdekken, bestuderen, ontleden en begrijpen. Die de verbeelding opwekt tot een artistiek bestaan.
Ontleed in nieuwe wezens (insecten, leefmilieu,...) en benoemd als archeologische vondsten in ons
tastbaar optische wereld.
Schoonheid, maar ook angst, verminking toont (materie, product) in een persoonlijk verhaal. Waarvan
de eeuwige tweestrijd tussen mens en natuur verduidelijkt wordt.


image-255918-bougeatrie_werk2.w640.png
Titel: ‘de-fence’
Afmetingen: 40x35x48 cm
Jaar: 2018
Gewicht: +/- 5 Kilo
Materialen: houtafval / beits / gouden huis op beton trapsokkel
Speciale wensen: gevoelig werk en moet binnenshuis tentoongesteld worden!
Uitleg:
Materialisme en macht is een cruciaal toekomstige levenswijze geworden in onze maatschappij.
Daarbij sluiten we onze waarden af tegenover anderen en zitten we allen in een cocoon vol lof en
bescherming. De macht om de natuur te gebruiken, misbruiken, vernietigen, vervormen en te verbouwen
naar eigen hand in een steeds versnellende tempo. Is de vrijheid ontnemen om zichzelf te beschermen
maar ook zichzelf druk te maken om de natuurlijke groei en habitat in te tomen in onze menselijke bepaling.
‘De-fence’ is zich verdedigen tegen de natuur en naasten voor materialisme.
De structuur van de ‘fence’ is opgebouwd met de vernieling van ons zuurstofrijke natuur.
Houtstukken, -snippers, -stof en -as resten voor materialistische waarden. Deze waarden is zoals de sokkel,
een houten kunstkader ontstaan als bronmaterie van een boom. Een donker, levenloos object die de pracht
omkadert van een kunstwerk.
Maar dit keer de vernieling en onderdrukking aantoont wat ooit prachtiger was. Die uitgroeit naar een fris
groene vervormde hergroei, om hoop en bewustmaking te leggen naar de toeschouwer. De kleurrijke
vrijheid behouden ‘ want het is mooier om iets te laten groeien dan om iets om te zagen.’ Inplaats zich vast
te houden in verstikkende weelde van rijkdom ‘het gouden geloten huis’ op zijn verstikkende betonnen
trapsokkel.